Anne-baba ve çocuk arasında çoğu zaman yanlış iletişim kuruluyor. Yanlış iletişimden kaynaklanan psikolojik sorunlar oluşabiliyor. Çoğu zaman anne-babalar çocukları ile yönlendirici, emredici, öğüt verici hatta oyalayıcı tavırlarla iletişim kuruyor. Bir nevi çocukla yetki savaşı veriyor. Çocukla olan iletişim kim haklı ya da kim güçlü savaşı değil aksine çocuğun anlaşılması, kendini ifade etmesi, sorunlarının çözülmesi ve ebeveyni ile bağını güçlendirmeye yarayan, karşılıklı sevgi ve saygıyı devam ettiren bir araçtır.

Çocuklar her gün farklı şeyler yaşıyorlar ve eve geldiklerinde bunları en yakınları ile paylaşmak istiyorlar. En yakınları olan aileleri onları dinlemediğinde sizce ne hissediyorlar Bir duvarın karşısında konuştuğunuzu düşünün. Daha ne kadar devam ettirebilirsiniz bu konuşmayı? Kendi işi ile ilgilenen sizi dinliyormuş gibi yapan elinde bir başka işle uğraşan sizinle göz teması kurmayan biriyle konuştuğunuzda ne hissedersiniz? Cevabını söyleyelim: Dinlenilmediğinizi düşünürsünüz. Değersiz hissedersiniz. Hatta bir süre sonra öfkelenip orayı terk etmek istersiniz. Karşınızdaki çocuk da aynı böyle hissediyor. Çoğu zaman sadece ona değer verdiğinizi hissetmek istiyor . Bunu hissettirmek için onun hizasına eğilip gözlerine bakmak, fiziksel temas kurmak, onu dikkatli bir şekilde dinlemek yeterli olabiliyor. Böyle yaptığınızda çocuğa kendini ifade etmesi için bir fırsat vermiş olursunuz. Kendini ifade edebilen çocuk hırçın ve saldırgan olmaz, ağlayarak annesinin dikkatini çekmeye çalışmaz. Bununla birlikte konuşma yeteneği gelişir ve kelime hazinesi artar. Çocuk kulağıyla değil gözüyle öğrenir. Siz çocuğunuzu dinlediğinizde çocuğunuz da dinlemeyi öğrenir. İletişim başlatma becerisi kazanır. Çocuğunu dinleyerek ona çok şey katmış olursunuz aynı zamanda.

Peki ebeveyn olarak kendinizi nasıl ifade etmelisiniz? Sürekli çocuğu şikayet etmek yerine olumlu bir şey yaptığında onu takdir edebilirsiniz. Olumlu cümleler kurup neyi yapamadığını değil, neyi yapabileceğini söyleyebilirsiniz. “Ödevlerini yapmadın yine” yerine “Ödevini yapmanı istiyorum.” Cümlesini kullanmak daha etkili olabilir. Ayrıca ne hissettiğinizi ve niçin hissettiğinizi ifade ederseniz çocuk yaptığı davranışın sonucunun farkına varıp sizin yaşadığınız duyguyu daha fazla yaşamamanız için kendi davranışını değiştirmeyi düşünebilir. Bunun bir faydası da duygularınızdan bahsettiğinizde ona örnek olacaksınız. Duygularını dile getirmeyi öğrenecek bu sayede. Suçlayıcı ve yargılayıcı tarzda konuşmak kolay ama hiçbir işe yaramıyor. İstemeden çocuğunuza zarar vermiş oluyorsunuz. Duygu ve düşüncelerinizi sakince dile getirmeye çalışın. Bunu yaptığınızda çocuğunuz ile iletişiminizin geliştiğinizi göreceksiniz.

Bir Cevap Yazın